Bir sabah, hava soğuk ve rüzgarlıydı. Çalıştığım ofisin önünde çökmüş, yüzü kir ve yorgunluktan sararmış bir adam dikkatimi çekti. İçimdeki sesi dinleyerek yanına yaklaştım ve elime aldığım ilk yardım çantasını açtım. O an, hayatımın dönüm noktası olacağını bilmiyordum. Evsiz adamın yaralı ellerini sararken, toplumun göz ardı ettiği bir gerçeği yüzüme vurdu. İyilik, bazen en beklenmedik yerlerde karşımıza çıkabilir ve bu iyiliği yaparken, kendi hayatımızı riske atarak insanlığın özünü yeniden keşfedebiliriz. Ancak, yaptığım bu iyilik, işverenim tarafından hoş karşılanmadı ve sonuç olarak işimden oldum. O an, yaşadığım hayal kırıklığı ve korkuyla birlikte, beklenmedik bir yolculuğun da kapıları aralanıyordu. Devamını okumak için diğer sayfaya geçebilirsiniz