Gece, yalnız bir yolculuğun sessizliği içinde kaybolmuşken, önümde beliren bir görüntü dikkatimi çekti. Bozuk bir araba, yoldan biraz uzakta yerle bir olmuş, çevresinde ise iki güçlü adam duruyor, sanki bekliyorlardı. Bir yardımsever olarak içimdeki ses, durup yardım etmemi söylüyordu; ancak bir anda dikkatimi çeken bir detay, içimdeki cesareti bir anda dondurdu. Adamların yüzlerinde beliren gizemli bir gülümseme, karşılaşmanın sıradan bir iyilikten çok daha fazlasını ifade ettiğini hissettirdi. Zihinimdeki alarm zilleri çalmaya başladı; içgüdülerim beni uyarıyordu. Üstelik, yanlarında bulunan nesneler, sürecin tehlikeli bir oyunun parçası olabileceğini düşündürüyordu. Bir an, kalbimdeki korku ve merak arasında gidip geldim, ama sonunda, onlardan uzağa hızla gitmeyi seçtim. Devamını okumak için diğer sayfaya geçebilirsiniz