Bir rüzgar esintisi, karargahın ağır havasını sarsarak genç askerin yüzünü okşarken, kaptanın öfkesi odanın köşelerine doğru yayıldı. “Buradan çık! Kadın!” diye haykırdı, sesi yankılanarak duvarlardan geri döndü. O an, gözlerinde bir kıvılcım belirirken genç asker, belki de hayatının en zor anlarından birini yaşıyordu. Kaptanın kalın sesi, cesaretini kırmaya çalışıyordu; ama içindeki ateş, yıllar süren eğitimle, azimle ve hayallerle büyümüştü. O, sıradan bir kadın değil, cesur bir savaşçıydı; gözlerinde, onun kim olduğunu bilmeyen birinin asla göremeyeceği bir kararlılık parlıyordu. Yüreği, bu anın anlamını taşıyacak kadar güçlüydü ve belki de kaptanın gözünde bir kadının yerinin olmadığını göstermek için sahneye çıkmaya hazırlanıyordu. Devamını okumak için diğer sayfaya geçebilirsiniz