Geyik, kurtarıcısının yanında bir süre daha durdu; gözleri, minnettarlıkla parlıyordu. Ancak özgür olmanın verdiği mutlulukla birlikte, o da ormanın derinliklerine doğru yola çıktı. Adam, geri döndüğünde içinde bir sıcaklık hissediyordu; hayatında belki de ilk kez gerçek bir bağın ne demek olduğunu anlıyordu. Doğanın sunduğu bu derin bağın, insan ruhunu nasıl beslediğini fark etti. Bir süre sonra, geyik bir daha geri dönmedi; ama o an, adamın ruhunda kalıcı bir iz bıraktı. Her gün ormanda yürüyüş yaparken, o anı düşünerek içsel bir huzur buluyordu. Gerçek kurtuluşun sadece fiziksel değil, aynı zamanda ruhsal bir deneyim olduğunu kavradı. Hayvanların özgürlüğünün, aslında tüm canlıların özgürlüğü için bir simge olduğunu anladı; bu düşünce, ona hayatta daha anlamlı bir bakış açısı kazandırmıştı. Hayatında karşılaştığı bu olağanüstü an, kariyerinin, ilişkilerinin ve varoluşunun yeniden şekillenmesine olanak tanıyacak bir kapı açmıştı.