Hayatımın aşkını kaybettikten iki yıl sonra, rahmetli kocamın en yakın arkadaşıyla evlendim. Düğün gecemizde, gözlerinde yaşlarla bana baktı ve “GERÇEĞİ BİLMEN GEREKİYOR. ARTIK SAKLAYAMAM.” dedi.

Adım Nermin. Yetmiş bir yaşındayım.

İki yıl önce kocam Kemal, sarhoş bir sürücünün neden olduğu bir kazada hayatını kaybetti. O günlerden sağ çıkmamı sağlayan kişi ise çocukluk arkadaşı Rıza oldu. Her gün yanıma geldi, bana destek oldu ve yeniden hayata tutunmamı sağladı.

Zamanla aramızda beklenmedik bir yakınlık oluştu. Bana evlenme teklif ettiğinde şaşırdım ama kabul ettim. Çocuklarımız da bu kararı destekledi. Ancak düğün gecemizde Rıza’nın taşıdığı ağır yük sonunda ortaya çıktı.

“Gerçeği bilmen gerekiyor. Artık saklayamam…” dedi.

Kalbim hızla çarpmaya başladı.

“Ne gerçeği?” diye fısıldadım.

Rıza başını eğdi. Elleri titriyordu.

“Kemal’in ölümünden önceki son telefon görüşmesini ben yaptım.”

Bir an ne diyeceğimi bilemedim. Devamı snraki syfada..

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.