Kızım, benim 24 yaşındaki bir kızı evime kiracı olarak aldığımı öğrendiğinde, aklımı kaybettiğimi sandı.
Üç hafta sonra ise aynı kız, bahçemde eski bir yemek kamyonetinin önünde ağlıyordu.
Ve ben… uzun zaman sonra ilk kez hâlâ işe yarar bir insan olduğumu hissettim.

Benim adım Mehmet. Altmış dokuz yaşındayım. İç Anadolu’da, sessiz bir kasabada, tek başıma kaldığım büyük bir evde yaşıyorum. Ev, bir adam için fazla büyük. Ama yalnızlık için tam boy.

Otuz yılı aşkın süre okul servisi kullandım.
Kasabanın çocuklarını her sabah ben götürür, akşam ben geri getirirdim.
Kim geç kalır, kim midibüste kusar, kim en arkaya oturup kimseyle konuşmak istemez… hepsini ezbere bilirdim.

Benim işim önemli değildi belki.
Ama her sabah beni bekleyen biri vardı.

Sonra emekli oldum.
Bir yıl sonra eşim Elif’i kaybettim.

O günden sonra ev değişti.

Eskiden mutfaktan ses gelirdi, çay kokusu olurdu, radyoda sabah haberleri çalardı. Elif bana “Montunu al” diye seslenirdi.

Sonra sadece saat tıkırtısı kaldı.
Temiz, düzenli ama acı bir sessizlik.

Kızım Zeynep Ankara’da yaşıyor. Yoğun çalışıyor, ailesi var, hep yetişmesi gereken bir hayatın içinde. Beni sevdiğini biliyorum ama kısa telefon konuşmaları sofrayı doldurmuyor.

Bir gün evin üst katındaki odayı kiraya vermeye karar verdim.
Para için değil.
Sessizlikle konuşmamak için.

Zeynep bunu duyunca korktu.

“Baba, evine yabancı birini nasıl alırsın?” dedi.

Ama ona söylemediğim bir şey vardı.
Benim için tehlike yabancı biri değildi.
Tehlike, artık kimseyle konuşmadan yaşamaktı.

Ayşe o pazartesi geldi.

Yirmi dört yaşındaydı. Elinde eski bir valiz, dosyalar ve yorgunluğu gizlemeye çalışan bir yüz vardı. Aşçılık eğitimi alıyordu ve hayali, kasaba kasaba dolaşan küçük bir yemek kamyoneti kurmaktı.

“Ben sadece sakin bir oda istiyorum,” dedi.
“Çok çalışıyorum, rahatsız etmem.”

Yüzüne baktım.

Kırmak üzere değil, zaten kırılmış bir şeye benziyordu.

“Oda yukarıda,” dedim. “Mutfak aşağıda. Kahve makinesine de traktör gibi asılma.”

Kısık bir kahkaha attı. Devamı snraki syfada..

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.