Zaman geçtikçe, bu yalnızlığın ağırlığı altında ezilmeye başladım. İçimde bir boşluk oluştu; kocamın gülümsemesi artık sadece bir anı olarak kalıyordu. Onun ruhu, sanki karanlık bir denize düşmüş ve kaybolmuş gibiydi. Birbirimize olan sevgimizin gerçekliğini sorgulamaya başladım; belki de hayat, aramızdaki bağı yok etmeye çalışıyordu. Her gece, onun eksikliğini hissederek uykuya dalmak, bana yalnızlığın ne denli derin olabileceğini gösteriyordu. Ama ben yine de umudumu kaybetmek istemiyordum; belki bir gün, bu karanlığın ardında bir ışık bulabilecektim. Kocamın içindeki kaybolmuş ruhu geri getirmek için savaşmak, artık benim en büyük arzumdu. Ne olursa olsun, her gecenin bir sabahı olduğunu unutmadan, bu savaşı vermeye kararlıyım.
Search
Son Yazılar
- Servis midibüsü ve otomobil çarpıştı! Çok sayıda ölü ve yaralılar var
- Demet Akalın konserinde taciz edildi!
- Bakan Yusuf Tekin’den Manisa saldırısı sonrası flaş karar!
- Son dönemde yaşanan skandallarla sıkça gündeme gelen sosyal medya platformu TikTok’ta
- Yüreklerimizi Yakan Olay Maalesef Artvin’de Yaşandı